در من غم شبکور چرا پیچیده است
کوراست مگر و یا که کورم دیده است
من بر فلکم در آب و گل عکس منست
از آب کسی ستاره کی دزدیده است
این رباعی به منشأ غم و جایگاه حقیقی عاشق میپردازد. مولانا میفرماید: «غم (مانند مرغ) شبکور (بوم، جغد) چرا در من پیچیده و لانه کرده است؟» «آیا او کور است (که مرا نمیبیند) یا که چشم مرا کور دیده است (که به سراغ من آمده)؟» سپس به حقیقت مقام عاشق اشاره میکند: «من (در اصل) بر آسمانها هستم و این (وجود) خاکی من، تنها بازتاب من است،» «از (تصویر) آب (که انعکاسی است)، چه کسی توانسته ستاره (حقیقت) را بدزدد؟ (یعنی ماهیت حقیقی من فراتر از این جسم مادی است و غم نمیتواند به آن آسیب بزند).» این رباعی، بیانگر مقام متعالی روح عاشق که فراتر از غمهای دنیوی است و نشان میدهد که غم تنها بر بعد مادی و انعکاسهای آن تأثیر میگذارد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی