در عهد و وفا چنانکه دلدار منست
خون باریدن بروز و شب کار منست
او یار دگر کرده و فارغ شسته
من شسته چو ابلهان که او یار منست
این رباعی به فراق عاشق و بیوفایی ظاهری معشوق میپردازد. مولانا میفرماید: «همانطور که (پایبندی به) عهد و وفا، شیوهی دلدار من است (او وفادار است)،» «کار من، شب و روز خون باریدن (اشک خونین ریختن از غم) است.» سپس به وضعیت معشوق و حیرت عاشق اشاره میکند: «او (معشوق) یار دیگری گرفته و آسوده و فارغ نشسته است،» «(اما) من مانند ابلهان، با این تصور ماندهام که او یار من است (و به او دل بستهام).» این رباعی، بیانگر رنج عاشق از بیوفایی ظاهری معشوق و پارادوکس بین انتظار وفا و واقعیت جدایی.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی