در دیدهٔ صورت ار ترا دامی هست
زان دم بگذر اگر ترا گامی هست
در هجده هزار عالم آنرا که دلیست
داند که نه جنبش و نه آرامی هست
مولانا در این رباعی به اهمیت رهایی از ظاهر و رسیدن به باطن حقیقت اشاره میکند. او میفرماید: «اگر در دیدهی تو (یعنی در نگاه سطحی به دنیا و ظواهر)، دامی (جذابیت یا فریب) وجود دارد،» «از آن (فریب ظاهر) لحظهای بگذر، اگر تو (برای حرکت در مسیر حقیقت) گامی (قدمی و ارادهای) داری.» سپس به حقیقت عالم برای اهل دل میپردازد: «در هجده هزار عالم (تمام هستی)، آن کسی که دلی (آگاه و باطنبین) دارد،» «میداند که نه جنبشی (حرکتی) وجود دارد و نه آرامشی (ثباتی) هست (همه چیز در حال فنا و تغییر است و تنها حقیقت مطلق باقی است).» این رباعی، بیانگر ضرورت رهایی از فریب ظواهر و رسیدن به درکی عمیق از بیثباتی عالم برای کسی که چشم دل او باز شده است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی