ای داده بنان گوهر ایمانی را
داده بجوی قلب یکی کانی را
نمرود چو دل را به خلیلی نسپرد#
بسپرد به پشه، لاجرم جانی را
ای خداوندی که هم نان (روزی مادی) و هم گوهر ایمان (روزی معنوی) را عطا میکنی؛ و به جای طلب قلب یک معدن (به دنبال ارزشهای مادی)، قلب را به معدنی از معرفت الهی تبدیل میکنی. نمرود چون دل خود را به دوستی خدا (خلیلی) نسپرد و از او سرپیچی کرد، ناچاراً جان خود را به پشه (حقیرترین موجود) سپرد و نابود شد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: رباعی مولانا , دیوان شمس , رباعیات شمس , فال مولانا , مولانا , مثنوی معنوی , شعر فارسی , عرفان , غزلیات شمس , مولوی , تصوف , عشق , سماع , مثنوی , شعر عرفانی , قونیه , مراقبه , روحانی , فلسفه , خودشناسی , عارف , صوفی , مثنویپژوهی , شمس تبریزی , فال حافظ , دیوان حافظ , ادبیات فارسی , اشعار مولانا , مثنوی مولانا , قونیه مولانا , غزل , قصیده , شعر کلاسیک , موسیقی عرفانی , رقص سماع , مکتب مولانا , شعر درمانی , الهیات , حکمت , حقیقت , معرفت , طریقت , شریعت , وحدت وجود , فنا , بقا , نینامه , مکتوبات , فیه ما فیه , جلالالدین محمد بلخی