مطالب پیشنهادی![]()
یا مالک دمة الزمان
یا فاتح جنة الامعانی
لا هوتک موضح المصادر
ناسوتک سلم الامانی
من رام لقاک فی جهات
ردوه بفول لن ترانی
کم اتلفنی بلن حبیبی
لما اتلفنی بلن اتانی
کم رد علی بات وصل
کم عنه رجعت قد دعانی
کم عانق روحه و روحی
کم جالسنی بلا مکان
کم البسنی ببرد تیه
کم اطعمنی و کم سقانی
کم اسکرنی بکاس حب
بین الحرفاء و المغانی
یا قلب کفاک لا تطول
بالله علیک یا لسانی
این غزل مولانا، ستایشی پرشور از معشوق ازلی (خداوند یا پیر کامل) است که او را مالک زمان، گشایندهی معانی و منبع هستی میداند. مولانا در این غزل، به تجربهی دیدار معشوق و فنای عاشق در این دیدار اشاره میکند و آن را فراتر از فهم و بیان میداند. او لااهوت (جنبهی الهی) و ناسوت (جنبهی بشری) معشوق را شرح میدهد و به لطف و بخشش بیکران او اشاره دارد.
غزل با ستایش و خطاب به معشوق آغاز میشود: “یا مالک دمة الزمان / یا فاتح جنة الامعانی” ای مالک و صاحب اختیار لحظات (دَمَة) زمان! ای گشایندهی بهشتهای معانی (حقایق)!
“لا هوتک موضح المصادر / ناسوتک سلم الامانی” لاهوت (جنبهی الهی و غیبی) تو، آشکارکنندهی تمامی سرچشمهها (مصدرها) است (و منشأ همه چیز را نشان میدهد). ناسوت (جنبهی بشری و تجلی ظاهری) تو، نردبان (سلم) آرزوها (امانی) است (که انسان را به کمال میرساند).
مولانا به دشواری و در عین حال لطف دیدار معشوق اشاره میکند: “من رام لقاک فی جهات / ردوه بفول لن ترانی” هر کس که خواستار دیدار تو (ای معشوق) در (محدودهی) جهات (مکان و جهت) باشد، او را با سخن “لن ترانی” (هرگز مرا نخواهی دید) بازگردانند. (اشاره به آیهی قرآن که خداوند به موسی فرمود و تأکید بر عدم امکان دیدن حق با چشم سر در دنیا).
“کم اتلفنی بلن حبیبی / لما اتلفنی بلن اتانی” چقدر محبوبم مرا با “لن (ترانی)” (محو و فانی) کرد، (و در عین حال) هنگامی که مرا با “لن” (فانی) کرد، به سوی من آمد. (اشاره به اینکه فنا در حق، عین وصول است).
مولانا به تجربیات عمیق و روحانی خود با معشوق اشاره میکند: “کم رد علی بات وصل / کم عنه رجعت قد دعانی” چقدر (معشوق) مرا (با الطاف خود) در شب وصال بازگرداند (از بیهوشی به هوش آورد)، چقدر (با اینکه) از او بازمیگشتم، (باز هم) مرا میخواند.
“کم عانق روحه و روحی / کم جالسنی بلا مکان” چقدر روح او با روح من در آغوش کشیده شد (به هم پیوست)، چقدر بدون هیچ مکانی (در فراسوی مکان)، با من همنشینی کرد.
مولانا به فیضبخشی معشوق و مستی حاصل از عشق اشاره میکند: “کم البسنی ببرد تیه / کم اطعمنی و کم سقانی” چقدر (معشوق) جامهی حیرت (برد تیه) را بر تن من پوشاند، چقدر مرا (از غذای معنوی) طعام داد و چقدر (از بادهی عشق) سیراب کرد.
“کم اسکرنی بکاس حب / بین الحرفاء و المغانی” چقدر مرا با جام عشق (کاس حب) مست کرد، در میان عارفان (حرفاء) و در مجالس غنا (آواز و شور).
غزل با دعوت به خاموشی در برابر عظمت معشوق پایان مییابد: “یا قلب کفاک لا تطول / بالله علیک یا لسانی” ای قلب! بس است (دیگر ادامه نده)! به خدا سوگند (کفایت کن)، ای زبان من! (اشاره به اینکه عظمت این تجربه قابل بیان نیست و باید زبان از گفتن بازایستد).
این غزل با زبانی قدرتمند و تجربی، به عمق رابطه عاشق با معشوق، فنای در حق، و بیکرانگی فیوضات الهی میپردازد و نکرار “کم” (چه بسیار) بر کثرت و عظمت این تجربیات تأکید دارد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا
درباره فال آنلاین
فال آنلاین وب سایتی با امکان فال حافظ به صورت کامل را برای کاربران فراهم کرده است. کاربران گرامی علاوه بر استفاده از سایت امکان دریافت اپلیکیشن اندروید فال را نیز دارند. کاربری اپلیکیشن بهبود یافته برای صفحات موبایل میباشد و کاربری روانتری را برای کاربران فراهم میکند.
منوی کاربردی
برخی از غزلیات
برخی از پربازدیدها
طراحی و توسعه طراحان برتر