منو
ابتدا با خلوص نیت و قلبی سرشار از اعتماد نیت کنید.
آنگاه برای گرفتن فال مولانا بر روی عکس زیر کلیک کنید
مطالب پیشنهادی
شنو پندی ز من ای یار خوش کیش
به خون دل برآید کار درویش
یقین میدان مجیب و مستجابست
دعای سوخته درویش دل ریش
چو آن سلطان بیچون را بدیدی
غنی گشتی رهیدی از کم و بیش
چو اسماعیل قربان شو در این عشق
ولی را بنده شو گر نیستی میش
چو پختی در هوای شمس تبریز
از این خامان بیهوده میندیش
این غزل مولانا، پندی صریح و روشن به سالکان و طالبان حقیقت است. مولانا در این ابیات، بر ضرورت ریاضت و فداکاری در راه عشق، قدرت دعای درویش حقیقی، و کمال یافتن در فنای الهی تأکید میکند. در نهایت، با ستایش شمس تبریزی، خود را در این مسیر پخته و کاملشده معرفی میکند.
غزل با پندی از مولانا آغاز میشود: “شنو پندی ز من ای یار خوش کیش / به خون دل برآید کار درویش“. مولانا خطاب به یاری که دارای اعتقاد و راه و روش نیکوست، میگوید که پندی از من بشنو: کار درویشی و رسیدن به حقیقت، تنها با خون دل خوردن (تحمل رنج و سختی و فداکاری) میسر میشود. این بیانگر این است که راه عرفان، به ظاهر آسان نیست و نیاز به همت و تلاش درونی دارد.
سپس به قدرت دعای درویش اشاره میکند: “یقین میدان مجیب و مستجابست / دعای سوخته درویش دل ریش”. به یقین بدان که دعای درویشی که دلش از عشق سوخته و زخمی (ریش) است، همواره اجابت میشود (مجیب و مستجاب است). این بیت، به اخلاص و بیریایی درویش حقیقی اشاره دارد که دعای او به سرعت مقبول حق میافتد.
مولانا به نتیجه ملاقات با حق اشاره میکند: “چو آن سلطان بیچون را بدیدی / غنی گشتی رهیدی از کم و بیش”. هنگامی که آن سلطان بیچون (حق تعالی که ورای هر قیاس و شبیه است) را ببینی، از هرگونه فقر و نیاز مادی و معنوی (کم و بیش) رها میشوی و به غنای مطلق میرسی. این بیت، هدف نهایی سلوک را فنا در حق و رسیدن به بینیازی حقیقی میداند.
او با تمثیلی قرآنی، به قربانی شدن در عشق اشاره میکند: “چو اسماعیل قربان شو در این عشق / ولی را بنده شو گر نیستی میش”. در راه این عشق، مانند اسماعیل (ع) خود را قربانی کن (تسلیم محض باش). اگر میش (گوسفند، نماد نفس و جسم) نیستی و میخواهی جان خود را در این راه فدا کنی، بنده و مطیع ولیّ (پیر و راهبر الهی) باش. این بیت، بر اهمیت تسلیم کامل و تبعیت از ولیّ در راه عشق تأکید دارد.
غزل با اشاره به شمس تبریزی و رهایی از خامان به پایان میرسد: “چو پختی در هوای شمس تبریز / از این خامان بیهوده میندیش“. هنگامی که در هوای (عشق) شمس تبریزی به پختگی و کمال رسیدی، دیگر به سخنان و افکار بیهوده خامان (کسانی که هنوز در عشق نپختهاند و به حقیقت نرسیدهاند) توجه نکن. این بیت، نشاندهنده مقام بالای مولانا در عشق شمس و بیاعتنایی او به افکار و قضاوتهای مردم عادی است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا
درباره فال آنلاین
فال آنلاین وب سایتی با امکان فال حافظ به صورت کامل را برای کاربران فراهم کرده است. کاربران گرامی علاوه بر استفاده از سایت امکان دریافت اپلیکیشن اندروید فال را نیز دارند. کاربری اپلیکیشن بهبود یافته برای صفحات موبایل میباشد و کاربری روانتری را برای کاربران فراهم میکند.
منوی کاربردی
برخی از غزلیات
برخی از پربازدیدها
طراحی و توسعه طراحان برتر