عار بادا جهانیان را عار
از دو سه ماده ابله طرار
شکلک زاهدان ولی ز درون
لیس فی الدار سیدی دیار
به دو پول سیاه بتوان یافت
زین چنین خربطان دو سه خروار
این غزل مولانا، کوتاهی است که به نقد تند و صریح ریاکاری و جهل میپردازد. مولانا با لحنی گزنده، ظاهرپرستان و مدعیان زهد را نکوهش میکند و ارزش حقیقی آنها را بسیار پایین میآورد.
“عار بادا جهانیان را عار / از دو سه ماده ابله طرار”:
“شکلک زاهدان ولی ز درون / لیس فی الدار سیدی دیار”:
“به دو پول سیاه بتوان یافت / زین چنین خربطان دو سه خروار”:
غزل ۱۱۶۳ مولانا، یک بیانیه تند علیه ریاکاری و جهل در جامعه است. مولانا با الفاظی تند و استعارههای گزنده، انسانهای ظاهرپرست و نادانی را که ادعای زهد و معرفت دارند، به باد انتقاد میگیرد. او این افراد را مایه ننگ بشریت میداند که با وجود ظاهر موجه، باطنی تهی از حقیقت دارند و در نهایت، تعدادشان بسیار زیاد و ارزششان بسیار ناچیز است. این غزل به خوبی دیدگاه قاطع مولانا در برابر ظاهرگرایی و عدم تسامح او با ریاکاری و نزوهای کاذب را به تصویر میکشد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا