مطالب پیشنهادی![]()
شدهست نور محمد هزار شاخ هزار
گرفته هر دو جهان از کنار تا به کنار
اگر حجاب بدرد محمد از یک شاخ
هزار راهب و قسیس بردرد زنار
تو را اگر سر ِکارست، روزگار مَبَر
شکار شو نفسی و دمی بگیر شکار
تو را سعادت بادا که ما ز دست شدیم
ز دست رفتن این بار نیست چون هر بار
پریر یار مرا گفت کاین جهان بلاست
بگفتمش که ولیکن نه چون تو بیزنهار
جواب داد تو باری چرا زنی تشنیع؟
که پات خار ندید و سرت نیافت خمار
بگفتمش که بلی لیک هم مگیر مرا
نیاحتی که کنم وفق نوحه اغیار
چو میرخوان توام ترش بنهم و شیرین
که هر کسی بخورد بای خود ز خوان کبار
به سوزنی که دهانها بدوخت در رمضان
بیا بدوز دهانم که سیرم از گفتار
ولی چو جمله دهانم، کدام را دوزی؟
نیم چو سوزن کو را بود یکی سوفار
خیار امت محتاج شمس تبریزند
شکافت خربزه زین غم چه جای خیر و خیار
این غزل مولانا، با زبانی پرمعنا و استعاری، به فراگیری و عظمت نور پیامبر اکرم (ص) و تأثیر آن بر انسانها میپردازد. مولانا انسان را به فنا در این نور و پرهیز از غفلت دعوت میکند و در پایان، به مقام شمس تبریزی به عنوان مرکز هدایت و جذب دلها اشاره دارد.
“شدهست نور محمد هزار شاخ هزار / گرفته هر دو جهان از کنار تا به کنار”:
“اگر حجاب بدرد محمد از یک شاخ / هزار راهب و قسیس بردرد زنار”:
“تو را اگر سر ِکارست، روزگار مَبَر / شکار شو نفسی و دمی بگیر شکار”:
“تو را سعادت بادا که ما ز دست شدیم / ز دست رفتن این بار نیست چون هر بار”:
“پریر یار مرا گفت کاین جهان بلاست / بگفتمش که ولیکن نه چون تو بیزنهار”:
“جواب داد تو باری چرا زنی تشنیع؟ / که پات خار ندید و سرت نیافت خمار”:
“بگفتمش که بلی لیک هم مگیر مرا / نیاحتی که کنم وفق نوحه اغیار”:
“چو میرخوان توام ترش بنهم و شیرین / که هر کسی بخورد بای خود ز خوان کبار”:
“به سوزنی که دهانها بدوخت در رمضان / بیا بدوز دهانم که سیرم از گفتار”:
“ولی چو جمله دهانم، کدام را دوزی؟ / نیم چو سوزن کو را بود یکی سوفار”:
“خیار امت محتاج شمس تبریزند / شکافت خربزه زین غم چه جای خیر و خیار”:
غزل ۱۱۳۷ مولانا، با محوریت نور فراگیر پیامبر اکرم (ص) و تأثیرات هدایتی آن، آغاز میشود. مولانا این نور را چنان قدرتمند میداند که میتواند دلهای غیرمسلمانان را نیز جذب کند. او انسان را به بیداری و استفاده از فرصت عمر فرا میخواند و فنا در عشق را سعادت واقعی میداند. در ادامه، مولانا به گفتگویی با یار (که میتواند شمس باشد) میپردازد که در آن، رنج عمیق عشق و تفاوت آن با بلاهای دنیایی نمایان میشود. مولانا خود را صاحبخوان عشق معرفی میکند که هم سختی و هم راحتی را برای طالبان فراهم میآورد. در نهایت، با تمنای سکوت و اشاره به اینکه تمام وجود او دهان بیان حقایق است، به مقام والای شمس تبریزی اشاره میکند و او را نیاز بهترینهای امت و شکافندهی دلها میداند. این غزل به خوبی عظمت نبوت، عمق عشق عرفانی، و جایگاه بیبدیل پیر کامل (شمس) در اندیشهی مولانا را به نمایش میگذارد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا
درباره فال آنلاین
فال آنلاین وب سایتی با امکان فال حافظ به صورت کامل را برای کاربران فراهم کرده است. کاربران گرامی علاوه بر استفاده از سایت امکان دریافت اپلیکیشن اندروید فال را نیز دارند. کاربری اپلیکیشن بهبود یافته برای صفحات موبایل میباشد و کاربری روانتری را برای کاربران فراهم میکند.
منوی کاربردی
برخی از غزلیات
برخی از پربازدیدها
طراحی و توسعه طراحان برتر