منو
ابتدا با خلوص نیت و قلبی سرشار از اعتماد نیت کنید.
آنگاه برای گرفتن فال مولانا بر روی عکس زیر کلیک کنید
مطالب پیشنهادی
چون سر کس نیستت فتنه مکن دل مبر
چونک ببردی دلی باز مرانش ز در
چشم تو چون رهزند ره زده را ره نما
زلفت اگر سر کشد عشوه هندو مخر
عشق بود گلستان پرورش از وی ستان
از شجره فقر شد باغ درون پرثمر
جمله ثمر ز آفتاب پخته و شیرین شود
خواب و خورم را ببر تا برسم نزد خور
طبع جهان کهنه دان عاشق او کهنه دوز
تازه و ترست عشق طالب او تازه تر
عشق برد جوبجو تا لب دریای هو
کهنه خران را بگو اسکی ببج کمده ور
هر کس یاری گزید دل سوی دلبر پرید
نحس قرین زحل شمس قرین قمر
دل خود از این عام نیست با کسش آرام نیست
گر تو قلندردلی نیست قلندر بشر
تن چو ز آب منیست آب به پستی رود
اصل دل از آتشست او نرود جز زبر
غیر دل و غیر تن هست تو را گوهری
بیخبری زان گهر تا نشوی بیخبر
این غزل مولانا، با زبانی پر از نصیحت و حکمت عرفانی، به اهمیت دل و گوهر وجودی انسان اشاره دارد. مولانا به نقش عشق در پرورش باطن، لزوم رهایی از تعلقات مادی و تفاوت جوهر دل با تن میپردازد و در نهایت، به وجود گوهر پنهانی در انسان که تا زمانی که از خود بیخبر نباشد، آن را نخواهد شناخت.
“چون سر کس نیستت فتنه مکن دل مبر / چونک ببردی دلی باز مرانش ز در”:
“چشم تو چون رهزند ره زده را ره نما / زلفت اگر سر کشد عشوه هندو مخر”:
“عشق بود گلستان پرورش از وی ستان / از شجره فقر شد باغ درون پرثمر”:
“جمله ثمر ز آفتاب پخته و شیرین شود / خواب و خورم را ببر تا برسم نزد خور”:
“طبع جهان کهنه دان عاشق او کهنه دوز / تازه و ترست عشق طالب او تازه تر”:
“عشق برد جوبجو تا لب دریای هو / کهنه خران را بگو اسکی ببج کمده ور”:
“هر کس یاری گزید دل سوی دلبر پرید / نحس قرین زحل شمس قرین قمر”:
“دل خود از این عام نیست با کسش آرام نیست / گر تو قلندردلی نیست قلندر بشر”:
“تن چو ز آب منیست آب به پستی رود / اصل دل از آتشست او نرود جز زبر”:
“غیر دل و غیر تن هست تو را گوهری / بیخبری زان گهر تا نشوی بیخبر”:
غزل ۱۱۲۵ مولانا، غزلی عمیق و پر از درسهای عرفانی است. مولانا در آغاز به معشوق میآماید که اگر دلی را ربود، آن را از خود نراند. سپس به نقش عشق در پرورش روح و ثمردهی باطن اشاره میکند و ترک تعلقات مادی (خواب و خور) را شرط رسیدن به حقیقت میداند. او تفاوت ماهیت جهان کهنه و عشق تازه را بیان میکند و دلیل گرایش تن به پستی و دل به علو را در منشأ خلقت آنها میجوید. در نهایت، مولانا به وجود “گوهری” پنهان در انسان اشاره میکند که تنها با فنا و بیخبری از خود میتوان به آن دست یافت. این غزل به خوبی بینش مولانا دربارهی جایگاه انسان، اهمیت عشق و فقر عرفانی، و مسیر رسیدن به خودشناسی حقیقی را نشان میدهد.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا
درباره فال آنلاین
فال آنلاین وب سایتی با امکان فال حافظ به صورت کامل را برای کاربران فراهم کرده است. کاربران گرامی علاوه بر استفاده از سایت امکان دریافت اپلیکیشن اندروید فال را نیز دارند. کاربری اپلیکیشن بهبود یافته برای صفحات موبایل میباشد و کاربری روانتری را برای کاربران فراهم میکند.
منوی کاربردی
برخی از غزلیات
برخی از پربازدیدها
طراحی و توسعه طراحان برتر