مطالب پیشنهادی![]()
سلام بر تو که سین سلام بر تو رسید
سلام گرد جهان گشت جز تو نپسندید
بگرد بام تو گردان کبوتران سلام
که بیپناه تو کس را نشاید آرامید
چو پر و بال ز تو یافتست هر مرغی
ز غیر تو به کجا باشدش امید مرید
به هر طرف که ببینی تو مرغ سوخته پر
بدان که از طمع خام سوی دام پرید
تو آب کوثری و سوخته به تو آید
برویدش سپس سوز پر و بال جدید
غزل ۹۵۵ مولانا، سلامی پرشور و عاشقانه به معشوق حقیقی است که نماد آرامش، پناه و منبع حیات است. مولانا در این غزل، با تشبیه معشوق به پناهگاهی که دلها جز در آن آرام نمیگیرند، به لطف و عنایت او که پر و بال هر مرغی را میبخشد، اشاره میکند. او با بیان اینکه هر سوختهپری به سوی او (آب کوثر) میآید، به قدرت احیاکنندگی معشوق و بخشش پر و بال جدید میپردازد.
سلام بر تو که سین سلام بر تو رسید سلام گرد جهان گشت جز تو نپسندید
«سلام (و درود) بر تو (ای معشوق)! که (حرف) “سین” (اول) سلام به تو رسید (و سلام از تو آغاز شد)،» «سلام (و درود) به دور جهان گشت، (اما) جز تو (کسی را) نپسندید (و تنها تو را شایستهی درود یافت).» این بیت، بیانگر برتری و بیهمتایی معشوق؛ او تنها کسی است که شایستهی سلام و درود حقیقی است.
بگرد بام تو گردان کبوتران سلام که بیپناه تو کس را نشاید آرامید
«کبوتران سلام (درودها و آرامش) به دور بام تو (حریم تو) در گردشند،» «زیرا بدون پناه تو، هیچ کس را آرامش (و قرار) نشاید (و نمیتواند آرام بگیرد).» این بیت، تأکید بر معشوق به عنوان پناهگاه اصلی آرامش؛ آرامش حقیقی تنها در سایهی اوست.
چو پر و بال ز تو یافتست هر مرغی ز غیر تو به کجا باشدش امید مرید
«چون هر مرغی (هر سالکی) پر و بال (توانایی پرواز و حرکت معنوی) را از تو (معشوق) یافته است،» «(پس) از غیر تو به کجا امید (و آرزوی) مرید (و پیرو بودن) داشته باشد؟ (یعنی تنها امیدش به توست).» این بیت، بیانگر منشأ تمامی تواناییها و امیدها؛ هر آنچه هست، از اوست و امید تنها به او باید بست.
به هر طرف که ببینی تو مرغ سوخته پر بدان که از طمع خام سوی دام پرید
«به هر طرف که نگاه کنی، مرغ سوختهپر (عاشق رنجدیده یا انسان گمراه) را میبینی،» «بدان که (او) از طمع خام (آرزوهای ناپخته و دنیوی) به سوی دام (فریب و گمراهی) پرواز کرده است.» این بیت، هشدار دربارهی خطرات طمع و آرزوهای دنیوی که منجر به گمراهی و رنج میشوند.
تو آب کوثری و سوخته به تو آید برویدش سپس سوز پر و بال جدید
«تو (معشوق) آب کوثر (چشمهی حیاتبخش) هستی و (هر) سوختهای (عاشق رنجدیده یا انسان آسیبدیده) به سوی تو میآید،» «(و در نتیجهی این آمدن) سپس پر و بال جدید (و تازه) برای او میروید (و دوباره زنده و توانا میشود).» این بیت، تأکید بر قدرت احیاکنندگی و شفابخش معشوق؛ او مانند آب کوثر، هر سوختهای را دوباره زنده و توانا میکند.
غزل ۹۵۵ مولانا، بیانگر عمق ارادت و عشق به معشوق حقیقی است که در آن، معشوق نه تنها منبع آرامش و پناهگاه دلهاست، بلکه سرچشمهی تمامی تواناییها و امیدها نیز محسوب میشود. مولانا با سلامی آغازین که تنها شایستهی اوست، به نقش معشوق به عنوان پناهگاهی که کبوتران سلام (آرامش) گرد بامش میگردند، اشاره میکند. او با تأکید بر اینکه هر مرغی پر و بال خود را از او یافته، هرگونه امید به غیر او را بیمعنا میداند. غزل با هشداری دربارهی طمع خام که منجر به سوختهپر شدن میشود، به ماهیت شفابخش و احیاکنندهی معشوق (آب کوثر) میپردازد که هر سوختهای را دوباره زنده و توانا میکند. این غزل پیامی از تسلیم محض در برابر معشوق، جستجوی آرامش در پناه او، و امید به احیای دوباره از طریق عشق الهی را در خود جای داده است.
لینکهای مفید دیگر: فال حافظ ، فال انبیاء ، فال مولانا ، گوگل
کلمات کلیدی: غزلیات دیوان شمس ، تفسیر غزلیات دیوان شمس ، غزلیات دیوان شمس مولانا ، اشعار مولانا ، دیوان مولانا شمس تبریزی ، بهترین اشعار دیوان شمس ، ناب ترین اشعار مولانا ، غزلیات مولانا ، غزلیات مولانا جلال الدین ، رباعیات مولانا ، زیباترین رباعیات مولانا ، اشعار کوتاه مولانا
درباره فال آنلاین
فال آنلاین وب سایتی با امکان فال حافظ به صورت کامل را برای کاربران فراهم کرده است. کاربران گرامی علاوه بر استفاده از سایت امکان دریافت اپلیکیشن اندروید فال را نیز دارند. کاربری اپلیکیشن بهبود یافته برای صفحات موبایل میباشد و کاربری روانتری را برای کاربران فراهم میکند.
منوی کاربردی
برخی از غزلیات
برخی از پربازدیدها
طراحی و توسعه طراحان برتر