تفسیر غزل شماره 179 حافظ: رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند

غزل شماره 179 حافظ یکی از امیدبخش‌ترین و دلنشین‌ترین غزل‌های اوست که به زیبایی تمام، خبر از تغییر و تحول مثبت در زندگی می‌دهد. این غزل به فرا رسیدن روزهای خوش و پایان یافتن غم‌ها اشاره دارد و نویدبخش آینده‌ای روشن است.

معنی بیت به بیت:

• رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند: مژده رسید که ایام غم و اندوه به پایان خواهد رسید.
• چنان نماند چنین نیز هم نخواهد ماند: هیچ چیز جاویدان نیست و این وضعیت فعلی نیز همیشگی نخواهد بود.
• من ارچه در نظر یار خاکسار شدم: اگرچه من در نظر یار (معشوق) خوار و کوچک شدم.
• رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند: رقیب من نیز همیشه محترم و عزیز نخواهد ماند.
• دگر مپرس که من در چه حالت بسر بردم: دیگر نپرس که من در چه حالی به سر بردم.
• که هیچ حالتی از حال ما برقرار نیست: هیچ حالتی از حال ما پایدار و ثابت نیست.
• بهار عمر ما نیز همچون نوبهار رفت: بهار عمر ما نیز مانند بهار سال گذشت.
• ولیکن یادگاری ز ما در دل‌ها ماند: اما یادگاری از ما در دل‌ها باقی ماند.
• چو گل بر شاخساری که بی‌برگ و بر شد: مانند گلی بر شاخه‌ای که بی‌برگ و بر شد.
• ز طوفان زمانه پراکنده شد و نیست: با طوفان روزگار پراکنده شد و دیگر وجود ندارد.
• مگر آن نکته کز هستی ما باقی ماند: جز آن نکته‌ای که از وجود ما باقی ماند.
• که عشق است و به هر دل که افتاد، نهاد: آن نکته عشق است که در هر دلی که افتاد، جای گرفت.
• بهار دل ما گر چه خزان شد رفت و رفت: اگرچه بهار دل ما به خزان رسید و رفت.
• ولیکن یادگاری ز ما در دل‌ها ماند: اما یادگاری از ما در دل‌ها باقی ماند.
• بپرس از باد صبح ار چه پیامی آورد: از باد صبح بپرس که چه پیامی آورده است.
• که در گلشن جان ما چه نداها برآمد: در گلشن جان ما چه ندایی برآمد.
• که ایام خوشی بعد از این خواهد آمد: که ایام خوشی بعد از این خواهد آمد.

تفسیر کلی غزل:

حافظ در این غزل به گذرا بودن دنیا و ناپایداری حالات اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ چیز در دنیا جاویدان نیست و حتی زیبایی و جوانی نیز روزی به پایان می‌رسد. با این حال، عشق و محبت است که باقی می‌ماند و در دل‌ها جاودانه می‌شود.

مفاهیم کلیدی:

• گذرا بودن دنیا: هیچ چیز در دنیا پایدار نیست.
• عشق جاودان: عشق و محبت تنها چیزی است که ماندگار است.
• امید به آینده: پس از سختی‌ها، روزهای خوش فرا می‌رسد.

تعبیر در فال:

اگر این غزل در فال حافظ بیاید، معمولاً به معنای پایان یافتن مشکلات و آغاز دوره جدیدی از زندگی است. همچنین می‌تواند به معنای اهمیت عشق و محبت در زندگی باشد.

کاربردهای این غزل:

• ایجاد امیدواری: این غزل می‌تواند در مواقع ناامیدی و سختی، به افراد امید و انگیزه بدهد.
• توصیف گذرا بودن دنیا: حافظ به زیبایی گذرا بودن دنیا و ناپایداری حالات را توصیف می‌کند.
• تاکید بر اهمیت عشق: این غزل بر اهمیت عشق و محبت در زندگی تاکید می‌کند.