تفسیر غزل شماره 106 حافظ: تنت به ناز طبیبان نیازمند مباد

غزل 106 حافظ یکی از مشهورترین و محبوب‌ترین غزل‌های این شاعر بزرگ است. این غزل به زیبایی و سلامت تن و روان می‌پردازد و حاوی آرزوهای نیک برای معشوق است.

تفسیر بیت به بیت:

• بیت اول و دوم: شاعر آرزو می‌کند که بدن معشوق به ناز و نیازمندی طبیبان نیفتد و وجود لطیف او آسیبی نبیند.
• بیت سوم و چهارم: شاعر آرزو می‌کند که باد صبحگاهی گل روی معشوق را پژمرده نکند و او را آلوده به شبنم نکند.
• بیت پنجم و ششم: شاعر آرزو می‌کند که نسیم صبحگاهی بویی از گلاب و عطر به بدن معشوق ندهد.
• بیت هفتم و هشتم: شاعر معشوق را به گل تازه باغ و سرو بلند تشبیه می‌کند.
• بیت نهم و دهم: شاعر معشوق را به ماه شب افروز و شمع شبستان تشبیه می‌کند.
• بیت یازدهم و دوازدهم: شاعر آرزو می‌کند که معشوق در این باغ جهان جاودانه باشد و مونس عاشقان باشد.
• بیت سیزدهم و چهاردهم: شاعر از چشم حسود و زبان بد برای معشوق محافظت می‌کند.
• بیت پانزدهم و شانزدهم: شاعر آرزو می‌کند که معشوق از شر دوستان بد و بدخواهان در امان باشد.
• بیت هفدهم و هجدهم: شاعر آرزو می‌کند که معشوق با دل و تن سالم تا ابد زندگی کند و عاشقان را شاد کند.
• بیت نوزدهم و بیستم: شاعر می‌گوید که حاضر است تمام دنیا را فدای سلامتی معشوق کند.

تفسیر کلی غزل:

در این غزل، حافظ با زبانی بسیار زیبا و احساساتی، برای معشوق خود آرزوی سلامتی و شادابی می‌کند. او از تشبیهات بسیار زیبا و متنوعی برای توصیف جمال و کمالات معشوق استفاده می‌کند و عشق و علاقه خود را به او به شیوه‌ای بسیار لطیف بیان می‌کند. این غزل، نشان‌دهنده‌ی نگاه لطیف و مهربان شاعر به معشوق است.

نکات کلیدی:

• سلامتی و زیبایی: مضمون اصلی این غزل، آرزوی سلامتی و زیبایی برای معشوق است.
• تشبیهات زیبا: شاعر از تشبیهات بسیار زیبا و متنوعی برای توصیف معشوق استفاده می‌کند.
• عشق و علاقه: شاعر عشق و علاقه‌ی زیادی به معشوق دارد.
• زبان لطیف: زبان شاعر در این غزل بسیار لطیف و دلنشین است.

در کل، غزل 106 حافظ، یک اثر عاشقانه و پر از آرزوی نیک برای معشوق است. این غزل، نشان‌دهنده‌ی زیبایی‌شناسی و ظرافت کلام حافظ است.