حافظ غزل شماره 100

فال حافظ با تفسیر

ای حافظ شیرازی! تو محرم هر رازی! تو را به خدا و به شاخ نباتت قسم می دهم که هر چه صلاح و مصلحت می بینی برایم آشکار و آرزوی مرا براورده سازی.

حال آنچه را که مایلید قصد و نیت کنید

آنگاه برای گرفتن فال حافظ بر روی عکس زیر کلیک کنید

مطالب پیشنهادی از سراسر وب:

مطالب پیشنهادی

خرید انواع هارد اکسترنال با گارانتی معتبر شزکتی
هارد‌های ضد آب و ضد ضربه با برند معتبر و قیمت مناسب
کنترل هوشمند انوع کجت‌ها و گوشی‌ها با ساعت هوشمند
انواع لپ تاپ حرفه‌ای لنوو زیر قیمت بازار تهران تعداد محدود
خرید انلاین انواع سکه طلا به فوری به قیمت روز
طلا بهترین سرمایه گذاری است. خرید انواع سکه پارسیان

حافظ غزل شماره 100

حافظ غزل شماره 100

دی پیر می‌فروش که ذکرش به خیر باد

گفتا شراب نوش و غمِ دل بِبَر ز یاد

گفتم به باد می‌دهدم باده نام و ننگ

گفتا قبول کن سخن و هر چه باد، باد

سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست

از بهر این معامله غمگین مباش و شاد

بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ

در معرضی که تخت سلیمان رَوَد به باد

حافظ گرت ز پندِ حکیمان مَلالت است

کوته کنیم قصه، که عمرت دراز باد

توضیح . معنی . تفسیر

تفسیر غزل شماره 100 حافظ: دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد

غزل شماره 100 حافظ یکی از مشهورترین و پرمعناترین غزل‌های اوست که اغلب در فال حافظ نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد. این غزل به موضوعاتی مانند زندگی، مرگ، دنیا، آخرت، لذت‌جویی و پند و اندرز می‌پردازد.

 

مضمون کلی غزل

این غزل به طور کلی به مفهوم گذرا بودن دنیا و لزوم لذت بردن از زندگی در همین دنیا تاکید دارد. حافظ در این غزل، با زبان ساده و شیوایی، به مخاطب توصیه می‌کند که از لحظه‌های زندگی لذت ببرد و به جای نگرانی درباره آینده، به حال توجه کند.

 

تفسیر بیت به بیت

  • دی پیر می فروش که ذکرش به خیر باد/ گفتا شراب نوش و غم دل ببر ز یاد: حافظ با ذکر پیر می فروش، به سراغ نمادی از لذت‌جویی و بیخیالی می‌رود. او می‌گوید که پیر می فروش به او توصیه کرده است که شراب بنوشد و غم‌هایش را فراموش کند.
  • گفتم به باد می‌دهدم باده نام و ننگ/ گفتا قبول کن سخن و هر چه باد باد: شاعر به پیر می فروش می‌گوید که می‌ترسد آبروی خود را با نوشیدن شراب ببرد. اما پیر می فروش به او می‌گوید که به این مسائل اهمیت ندهد و هرچه بادا باد.
  • سود و زیان و مایه چو خواهد شدن ز دست/ از بهر این معامله غمگین مباش و شاد: حافظ می‌گوید که سود و زیان دنیا دائمی نیست و روزی از دست می‌رود، پس نباید به خاطر آن‌ها زیاد خوشحال یا ناراحت شد.
  • بادت به دست باشد اگر دل نهی به هیچ/ در معرضی که تخت سلیمان رود به باد: اگر دل به هیچ چیز دنیا نبندی، حتی تخت سلیمان هم روزی از بین می‌رود و تو چیزی از دست نداده‌ای.
  • حافظ گرت ز پند حکیمان ملالت است/ کوته کنیم قصه که عمرت دراز باد: اگر از نصیحت حکیمان خسته شدی، بهتر است این قصه را کوتاه کنیم تا عمرت طولانی‌تر شود.

 

تفسیر کلی

حافظ در این غزل، به مخاطب توصیه می‌کند که از زندگی لذت ببرد و به جای نگرانی درباره آینده، به حال توجه کند. او می‌گوید که دنیا فانی است و همه چیز روزی از بین می‌رود، پس نباید به مال و دنیا دل بست. همچنین به مخاطب توصیه می‌کند که از نصیحت‌های دیگران خسته نشود و به آنها توجه کند.

 

مفاهیم اصلی غزل

  • لذت‌جویی: حافظ به لذت بردن از زندگی و فراموش کردن غم‌ها تاکید دارد.
  • گذرا بودن دنیا: حافظ به فانی بودن دنیا و مال و دارایی اشاره می‌کند.
  • پند و اندرز: حافظ به مخاطب توصیه‌هایی برای زندگی بهتر می‌کند.
  • بی‌خیالی: حافظ به مخاطب توصیه می‌کند که به مسائل دنیا زیاد اهمیت ندهد.

 

کاربردهای این غزل

  • فال حافظ: این غزل یکی از پرکاربردترین غزل‌ها در فال حافظ است و مفاهیم آن برای تفسیر فال مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  • درک فلسفه زندگی: این غزل به ما کمک می‌کند تا به فلسفه زندگی و جایگاه انسان در جهان بهتر پی ببریم.
  • آشنایی با ادبیات کلاسیک: مطالعه این غزل، آشنایی ما را با ادبیات کلاسیک فارسی و سبک شعر حافظ افزایش می‌دهد.

مطالب پیشنهادی از سراسر وب: