غزل هفتم حافظ با بیت آغازین “صوفی بیا که آینه صافیست جام را” یکی از غزلهای مشهور و پرخوانندهی این شاعر بزرگ است. این غزل بیشتر به موضوعات عرفانی، عشق و زیبایی میپردازد و حاوی مفاهیمی چون معرفت، شراب، و جهان هستی است.
حافظ در این غزل، به موضوعات عرفانی و فلسفی میپردازد. او شراب را نمادی از معرفت و حقیقت میداند و از طریق آن به کشف اسرار هستی دعوت میکند. همچنین، به ناپایداری دنیا و اهمیت لحظه حال اشاره میکند.
تفسیر شعر را وارد کنید.