ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست
حالِ هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست
مردم دیده ز لطفِ رخِ او در رخِ او
عکس خود دید، گمان برد که مشکین خالیست
میچکد شیر هنوز از لبِ همچون شکرش
گرچه در شیوهگری هر مژهاش قَتّالیست
ای که انگشتنمایی به کرم در همه شهر
وه که در کارِ غریبان، عَجَبَت اِهمالیست
بعد از اینم نَبُوَد شائبه در جوهرِ فرد
که دهانِ تو در این نکته خوش استدلالیست
مژده دادند که بر ما گذری خواهی کرد
نیّتِ خیر مگردان که مبارک فالیست
کوهِ اندوهِ فراقت به چه حالت بکشد؟
حافظ خسته که از ناله تنش چون نالیست
غزل شماره 68 حافظ یکی از غزلهای پر احساس و عمیقی است که به موضوع گذر زمان، دوری از معشوق و امید به آینده میپردازد. این غزل با بیت آغازین “ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست” به وضوح بیان میکند که شاعر احساس میکند زمان بسیار کند میگذرد، مخصوصا زمانی که از معشوق دور است.
در این غزل، حافظ با زبانی شاعرانه و پر از حسرت، به توصیف دوری از معشوق و گذر کند زمان میپردازد. او از یک سو به زیبایی معشوق اشاره میکند و از سوی دیگر به سختیهای دوری و انتظار میپردازد. شاعر در این غزل به امیدواری و آینده نیز اشاره میکند و به خواننده توصیه میکند که صبور باشد و به آینده امیدوار باشد.
هر بیت از این غزل، حاوی معانی ژرفی است که نیازمند تفسیر و تحلیل دقیق است.
بیت اول: ماهم این هفته برون رفت و به چشمم سالیست:
بیت دوم: حال هجران تو چه دانی که چه مشکل حالیست:
تفسیر: شاعر به سختی دوری از معشوق اشاره میکند و میگوید که دیگران نمیتوانند این درد را درک کنند.
بیت سوم: مردم دیده ز لطف رخ او در رخ او:
تفسیر: شاعر به زیبایی معشوق اشاره میکند و میگوید که همه شیفته او هستند.
بیت چهارم: عکس خود دید گمان برد که مشکین خالیست:
تفسیر: شاعر به زیبایی موهای معشوق اشاره میکند و میگوید که همه شیفته آن هستند.
بیت پنجم: میچکد شیر هنوز از لب همچون شکرش:
تفسیر: شاعر به شیرینی سخنان معشوق اشاره میکند.
بیت ششم: گر چه در شیوه گری هر مژهاش قتالیست:
تفسیر: شاعر به زیبایی و جذابیت مژههای معشوق اشاره میکند.
بیت هفتم: ای که انگشت نمایی به کرم در همه شهر:
تفسیر: شاعر به افرادی که به ظاهر به دیگران کمک میکنند اما باطن آنها خالص نیست، اشاره میکند.
بیت هشتم: وه که در کار غریبان عجبت اهمالیست:
تفسیر: شاعر به بیتوجهی مردم به مشکلات دیگران اشاره میکند.
بیت نهم: بعد از اینم نبود شائبه در جوهر فرد:
تفسیر: شاعر به روشن شدن حقیقت در آینده اشاره میکند.
بیت دهم: که دهان تو در این نکته خوش استدلالیست:
تفسیر: شاعر به صحت گفتههای خود اطمینان دارد.
بیت یازدهم: مژده دادند که بر ما گذری خواهی کرد:
تفسیر: شاعر به امید دیدار معشوق اشاره میکند.
بیت دوازدهم: نیت خیر مگردان که مبارک فالیست:
تفسیر: شاعر به فال نیک گرفتن امید به دیدار معشوق اشاره میکند.
بیت سیزدهم: کوه اندوه فراقت به چه حالت بکشد:
تفسیر: شاعر به سختی تحمل دوری از معشوق اشاره میکند.
بیت چهاردهم: حافظ خسته که از ناله تنش چون نالیست:
تفسیر: حافظ از شدت دوری و غمگین بودن، به ناله افتاده است.
این غزل به دلیل بیان احساسات عاشقانهی شدید و توصیفهای زیبای شاعر، یکی از محبوبترین غزلهای حافظ است و در بسیاری از موارد برای فال و تعبیر استفاده میشود. همچنین، این غزل به عنوان یک اثر ادبی ارزشمند در ادبیات فارسی جایگاه ویژهای دارد.