حافظ غزل شماره 410
فال حافظ با تفسیر
ای حافظ شیرازی! تو محرم هر رازی! تو را به خدا و به شاخ نباتت قسم می دهم که هر چه صلاح و مصلحت می بینی برایم آشکار و آرزوی مرا براورده سازی.
حال آنچه را که مایلید قصد و نیت کنید
آنگاه برای گرفتن فال حافظ بر روی عکس زیر کلیک کنید
مطالب پیشنهادی از سراسر وب:
مطالب پیشنهادی
حافظ غزل شماره 410
ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو
زینتِ تاج و نگین از گوهرِ والای تو
آفتاب فتح را هر دم طلوعی میدهد
از کلاهِ خسروی رخسارِ مهسیمایِ تو
جلوهگاهِ طایرِ اقبال باشد هر کجا
سایه اندازد همایِ چترِ گردونسایِ تو
از رسومِ شرع و حکمت با هزاران اختلاف
نکتهای هرگز نشد فوت از دلِ دانای تو
آب حیوانش ز منقارِ بلاغت میچکد
طوطیِ خوشلهجه یعنی کلک شکّرخای تو
گرچه خورشیدِ فلک چشم و چراغ عالم است
روشناییبخشِ چشم اوست خاک پای تو
آن چه اسکندر طلب کرد و ندادش روزگار
جرعهای بود از زلالِ جام جانافزای تو
عرضِ حاجت در حریم حضرتت محتاج نیست
راز کس مخفی نمانَد با فروغِ رایِ تو
خسروا پیرانهسر حافظ جوانی میکند
بر امیدِ عفوِ جانبخشِ گنهفرسایِ تو
توضیح . معنی . تفسیر
تفسیر غزل شماره 410 حافظ: ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو
غزل شماره 410 حافظ یکی از غزلهای مشهور اوست که به توصیف زیبایی و عظمت معشوق میپردازد. حافظ در این غزل، با زبانی شیوا و پر از تشبیه، به توصیف زیباییهای معشوق پرداخته و از او به عنوان پادشاهی دلربا یاد میکند.
تفسیر بیت به بیت:
- بیت اول: “ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو”؛ حافظ با این بیت، معشوق خود را به پادشاهی تشبیه میکند که جامهی پادشاهی بر تن دارد.
- بیت دوم: “زینت تاج و نگین از گوهر والای تو”؛ حافظ میگوید که تاج و نگینهای روی سر معشوق، از گوهرهای بسیار ارزشمندی ساخته شده است.
- بیت سوم: “آفتاب فتح را هر دم طلوعی میدهد از کلاه خسروی رخسار مه سیمای تو”؛ حافظ میگوید که از روی زیبای معشوق، همچون خورشید فتح، هر روز طلوعی جدید به وجود میآید.
- بیت چهارم: “آب حیات از منقار سخندانی و رسایی کلام طوطی خوشبیان یعنی از خامه شکرافشان تو فرو میچکد”؛ حافظ میگوید که از زبان شیرین معشوق، همچون طوطی سخنور، آب حیات جاری میشود.
- بیت پنجم: “در حلقهی زلف تو هر شب هزاران مشتری میگردد و هر یک به سجدهی زلف تو میافتد”؛ حافظ میگوید که در زلفهای معشوق، هزاران ستاره (مشتری) میگردند و به سجدهی او میافتند.
- بیت ششم: “ای قبای پادشاهی راست بر بالای تو”؛ تکرار بیت اول برای تأکید بر عظمت و شکوه معشوق است.
تفسیر کلی:
این غزل، توصیفی است از زیبایی و عظمت معشوق و تأثیر او بر دل شاعر. حافظ در این غزل، با استفاده از تشبیههای زیبا و ظریف، به توصیف زیباییهای معشوق پرداخته است. او همچنین به قدرت و نفوذ معشوق بر دل عاشقان اشاره میکند.
معانی ضمنی:
- عشق و زیبایی: عشق و زیبایی اصلیترین موضوع این غزل است.
- قدرت معشوق: معشوق در این غزل، دارای قدرت و نفوذ بر دل عاشقان است.
- تشبیههای زیبا: حافظ با استفاده از تشبیههای زیبا، به توصیف زیبایی معشوق پرداخته است.
تفسیرهای دیگر:
- تفسیر عاشقانه: این غزل به عنوان یک شعر عاشقانه و توصیف عشق به معشوق تفسیر میشود.
- تفسیر عرفانی: برخی مفسران، معشوق را نمادی از خداوند یا حقیقت مطلق میدانند و این غزل را به عنوان یک جستجوی عرفانی تفسیر میکنند.
موارد استفاده از این غزل:
- تحلیل و بررسی شعر حافظ: این غزل میتواند برای درک بهتر سبک و زبان شعر حافظ مورد استفاده قرار گیرد.
- مطالعه عرفان: این غزل میتواند برای مطالعه عرفان اسلامی و ایرانی مورد استفاده قرار گیرد.
- شناخت فرهنگ و ادبیات فارسی: این غزل به عنوان بخشی از ادبیات کلاسیک فارسی اهمیت دارد.
نکات اضافی:
- این غزل، بیانگر احساسات شدید و شور انگیز حافظ است.
- حافظ در این غزل، از زبان و بیان بسیار زیبایی برای توصیف عشق و زیبایی استفاده کرده است.
- این غزل، حاوی پیامی امیدوارانه و عاشقانه است.
مطالب پیشنهادی از سراسر وب: