ای حافظ شیرازی! تو محرم هر رازی! تو را به خدا و به شاخ نباتت قسم می دهم که هر چه صلاح و مصلحت می بینی برایم آشکار و آرزوی مرا براورده سازی.
حال آنچه را که مایلید قصد و نیت کنید
آنگاه برای گرفتن فال حافظ بر روی عکس زیر کلیک کنید
صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن
دور فلک درنگ ندارد شتاب کن
زان پیشتر که عالم فانی شود خراب
ما را ز جام باده گلگون خراب کن
خورشید می ز مشرق ساغر طلوع کرد
گر برگ عیش می‌طلبی ترک خواب کن
روزی که چرخ از گل ما کوزه‌ها کند
زنهار کاسه سر ما پرشراب کن
ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم
با ما به جام باده صافی خطاب کن
کار صواب باده پرستیست حافظا
برخیز و عزم جزم به کار صواب کن
غزل شماره 396 حافظ یکی از مشهورترین و پرشورترین غزل‌های اوست که به موضوع شراب، زندگی، زمان و گذر عمر می‌پردازد. حافظ در این غزل، با زبانی ساده و در عین حال عمیق، به لذت بردن از زندگی و استفاده از فرصت‌های آن دعوت می‌کند.
حافظ در این غزل، به موضوع گذر عمر و کوتاه بودن زندگی اشاره می‌کند و از انسان‌ها می‌خواهد که از لحظه لحظه زندگی لذت ببرند. او شراب را نمادی از لذت‌های دنیوی و فراموشی غم‌ها می‌داند. این غزل، دعوتی است به زندگی کردن در لحظه و نگران آینده نبودن.