صَحنِ بُستان ذوق بخش و صحبتِ یاران خوش است
وقتِ گل خوش باد کز وی وقتِ میخواران خوش است
از صبا هر دم مشامِ جانِ ما خوش میشود
آری آری طیبِ اَنفاسِ هواداران خوش است
ناگشوده گُل نِقاب، آهنگِ رحلت ساز کرد
ناله کن بلبل که گلبانگِ دل اَفکاران خوش است
مرغِ خوشخوان را بشارت باد کاندر راهِ عشق
دوست را با نالهٔ شبهای بیداران خوش است
نیست در بازارِ عالَم خوشدلی ور زان که هست
شیوهٔ رندی و خوش باشیِ عیاران خوش است
از زبانِ سوسنِ آزادهام آمد به گوش
کاندر این دِیرِ کهن، کارِ سبکباران خوش است
حافظا! تَرکِ جهان گفتن طریقِ خوشدلیست
تا نپنداری که احوالِ جهان داران خوش است
غزل 43 حافظ یکی از شادابترین و امیدبخشترین غزلهای دیوان اوست. این غزل به زیبایی طبیعت، دوستی و لذتهای زندگی میپردازد و حاوی پیامی امیدوارانه است.
در این غزل، حافظ از زیباییهای طبیعت، لذت دوستی و خوشیهای زندگی میگوید. او به خواننده توصیه میکند که از لحظههای زندگی لذت ببرد و به آینده امیدوار باشد. همچنین، حافظ در این غزل به موضوعاتی مانند عشق، مرگ و زندگی پس از مرگ نیز اشاراتی دارد.
بیت اول: صحن بستان ذوق بخش و صحبت یاران خوش است:
بیت دوم: وقت گل خوش باد کز وی وقتِ میخواران خوش است:
بیت سوم: از صبا هر دم مشامِ جانِ ما خوش میشود:
بیت چهارم: آری آری طیبِ انفاسِ هواداران خوش است:
بیت پنجم: ناگشوده گل نقاب، آهنگِ رحلت ساز کرد:
بیت ششم: ناله کن بلبل، که گلبانگِ دل افکاران خوش است:
بیت هفتم: مرغِ خوشخوان را بشارت باد کاندر راهِ عشق:
بیت هشتم: دوست را با نالهٔ شبهای بیداران خوش است:
بیت نهم: نیست در بازارِ عالَم خوشدلی ور زان که هست:
بیت دهم: شیوهٔ رندی و خوش باشیِ عیاران خوش است:
بیت یازدهم: از زبانِ سوسنِ آزادهام آمد به گوش:
بیت دوازدهم: کاندر این دیرِ کهن، کارِ سبکباران خوش است:
بیت سیزدهم: حافظا! تَرکِ جهان گفتن طریقِ خوشدلیست:
بیت چهاردهم: تا نپنداری که احوالِ جهان داران خوش است:
این غزل به دلیل بیان احساسات شاد و امیدوارانه، یکی از محبوبترین غزلهای حافظ است و در بسیاری از موارد برای فال و تعبیر استفاده میشود. همچنین، این غزل به عنوان یک اثر ادبی ارزشمند در ادبیات فارسی جایگاه ویژهای دارد.
نکته: تفسیر غزلهای حافظ به دلیل عمق معانی و استفاده از نمادها و استعارهها، میتواند متفاوت باشد. هر مفسر با توجه به دانش و دیدگاه خود میتواند تفسیر متفاوتی از یک غزل ارائه دهد.