حافظ غزل شماره 399
مطالب پیشنهادی از سراسر وب:
مطالب پیشنهادی![]()
حافظ غزل شماره 399

کرشمهای کن و بازار ساحری بشکن
به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن
به باد ده سر و دستار عالمی یعنی
کلاه گوشه به آیین سروری بشکن
به زلف گوی که آیین دلبری بگذار
به غمزه گوی که قلب ستمگری بشکن
برون خرام و ببر گوی خوبی از همه کس
سزای حور بده رونق پری بشکن
به آهوان نظر شیر آفتاب بگیر
به ابروان دوتا قوس مشتری بشکن
چو عطرسای شود زلف سنبل از دم باد
تو قیمتش به سر زلف عنبری بشکن
چو عندلیب فصاحت فروشد ای حافظ
تو قدر او به سخن گفتن دری بشکن
توضیح . معنی . تفسیر
تفسیر غزل شماره 399 حافظ: کرشمهای کن و بازار ساحری بشکن
غزل شماره 399 حافظ یکی از غزلهای پرشور و هیجانانگیز حافظ است که به موضوع عشق، زیبایی و قدرت تأثیرگذاری معشوق بر دل عاشق میپردازد. در این غزل، حافظ با زبانی شیوا و پر از تشبیه، به توصیف زیبایی و جذابیت معشوق پرداخته و از او میخواهد که با کرشمههای خود، دل عاشق را تسخیر کند.
تفسیر بیت به بیت:
- بیت اول: “کرشمهای کن و بازار ساحری بشکن”؛ حافظ از معشوق میخواهد که با یک کرشمه و نگاهی، بازار جادو و سحر را به هم بریزد و دل عاشق را شیفته خود کند.
- بیت دوم: “به غمزه رونق و ناموس سامری بشکن”؛ حافظ میگوید که معشوق با یک غمزه، رونق و اعتبار سامری (که نماد دروغ و فریب است) را از بین میبرد و بر دل عاشق حاکم میشود.
- بیت سوم: “به باد ده سر و دستار عالمی”؛ حافظ میگوید که معشوق با یک اشاره، همه مقام و اعتبار دنیا را بیارزش میکند و دل عاشق را به خود مشغول میسازد.
- بیت چهارم: “یعنی کلاه گوشه به آیین سروری بشکن”؛ حافظ میگوید که معشوق با یک حرکت ساده، همه آداب و رسوم دنیوی را زیر پا میگذارد و دل عاشق را به تسخیر خود درمیآورد.
تفسیر کلی:
این غزل، توصیفی است از قدرت و تأثیرگذاری معشوق بر دل عاشق. حافظ در این غزل، به زیبایی معشوق و قدرت جادویی او اشاره میکند و میگوید که معشوق با یک نگاه و یک کرشمه، میتواند دل عاشق را تسخیر کند.
معانی ضمنی:
- عشق و زیبایی: عشق و زیبایی اصلیترین موضوع این غزل است.
- قدرت معشوق: معشوق در این غزل، دارای قدرت جادویی و تسخیرکنندهای است.
- تضاد دنیا و عشق: حافظ به تضاد بین دنیا و عشق اشاره میکند و میگوید که عشق بر همه چیز غلبه میکند.
- شکستن قید و بندها: معشوق با کرشمههای خود، همه قید و بندهای دنیوی را میشکند.
تفسیرهای دیگر:
- تفسیر عرفانی: برخی مفسران، معشوق را نمادی از خداوند یا حقیقت مطلق میدانند و این غزل را به عنوان یک جستجوی عرفانی تفسیر میکنند.
- تفسیر عاشقانه: برخی دیگر این غزل را صرفاً به عنوان یک شعر عاشقانه و توصیف عشق به معشوق میدانند.
موارد استفاده از این غزل:
- تحلیل و بررسی شعر حافظ: این غزل میتواند برای درک بهتر سبک و زبان شعر حافظ مورد استفاده قرار گیرد.
- مطالعه عرفان: این غزل میتواند برای مطالعه عرفان اسلامی و ایرانی مورد استفاده قرار گیرد.
- شناخت فرهنگ و ادبیات فارسی: این غزل به عنوان بخشی از ادبیات کلاسیک فارسی اهمیت دارد.
نکات اضافی:
- این غزل، بیانگر احساسات شدید و شور انگیز حافظ است.
- حافظ در این غزل، از زبان و بیان بسیار زیبایی برای توصیف عشق و زیبایی استفاده کرده است.
- این غزل، حاوی پیامی امیدوارانه و عاشقانه است.
مطالب پیشنهادی از سراسر وب: